طی ده سال گذشته شاهد پیشرفتهای مهمی در حوزه تکنولوژی و بهخصوص در زمینهی گوشیهای هوشمند بودهایم. با پایان رسیدن این دهه، به جای مرور بر محبوبترین یا جذابترین گوشیهای اندرویدی، در این مطلب تصمیم داریم به مهمترین گوشیهای اندرویدی این دهه نگاهی بیندازیم.

این فهرست توسط سایت ۹ To۵Google منتشر شده و مطابق معمول چنین فهرستهایی، میتوان به گوشیهایی اشاره کرد که نام آنها در این فهرست دیده نمیشود.
نکسوس وان (۲۰۱۰) – آغاز جاهطلبی گوگل در زمینهی گوشیهای هوشمند

در ژانویه ۲۰۱۰ گوشی نکسوس وان عرضه شد. اهمیت این گوشی به این موضوع برمیگردد که نخستین گوشی مربوط به برند نکسوس محسوب میشود. در پروژه نکسوس، گوگل با شرکتهای سازنده همکاری میکرد و مثلا سختافزار این گوشی توسط شرکت HTC ساخته شد. نکسوس وان همراه با اندروید ۲.۱ عرضه شد و در آخرین آپدیت اندروید «نان زنجبیلی» (Gingerbread) را دریافت کرد. این گوشی از نمایشگر مبتنی بر رزولوشن ۸۰۰ در ۴۸۰، تراشه کوالکام ۱ گیگاهرتزی موسوم به اسکورپیون و یک ترکبال مشابه برخی از گوشیهای بلکبری بهره میبرد.
گلکسی اس ۲ سامسونگ (۲۰۱۱) – یکی از اولین گوشیهای اندرویدی پرطرفدار

در اوایل این دهه، اندروید و گوشیهای مبتنی بر آن چندان محبوب و پرطرفدار نبودند. اندروید نان زنجبیلی هم رابط کاربری چندان جذابی نداشت و کاربران معمولی علاقه زیادی به استفاده از این سیستمعامل نداشتند. در اواسط ۲۰۱۱، گلکسی اس ۲ نقش مهمی در افزایش محبوبیت اندروید ایفا کرد و به همین خاطر یکی از مهمترین گوشیهای اندرویدی محسوب میشود.
دومین پرچمدار اندرویدی سامسونگ از تراشه اگزینوس ۱.۲ گیگاهرتزی، ۱ گیگابایت حافظه رم و نمایشگر امولد WVGA بهره میبرد. از بین ویژگیهای قابل توجه آن میتوانیم به امکان ضبط ویدیوهای ۱۰۸۰ p با دوربین ۸ مگاپیکسلی اشاره کنیم. این گوشی از همان ابتدا آنقدر مورد توجه قرار گرفت که در عرض ۵۵ روز ۳ میلیون عدد از آن به فروش رسید.۱۰ ماه بعد، این گوشی آمار فروش ۲۰ میلیونی را هم پشت سر گذاشت.
گلکسی نوت سامسونگ (۲۰۱۱) – تغییر همیشگی گوشیها با استفاده از نمایشگر بزرگ

احتمالا مهمترین تأثیر سامسونگ در تغییر گوشیهای هوشمند، از لحاظ اندازه بوده است. در سال ۲۰۱۱ گوشی گلکسی نوت معرفی شد که نمایشگر ۵.۳ اینچی آن در آن زمان غولپیکر محسوب میشد. باید خاطرنشان کنیم بیشتر گوشیهای هوشمند در آن دوره مجهز به نمایشگرهای ۳ تا ۴.۵ اینچی بودند. همین موضوع باعث شد که گلکسی نوت مورد انتقاد زیادی قرار بگیرد و بزرگ بودن نمایشگر بهعنوان یک ویژگی صرفا پر زرقوبرق و بیمصرف دیده شود. اما ۹ سال بعد، استفاده از نمایشگرهای بسیار بزرگ برای انواع گوشیها به یک استاندارد بدل شده و در سال ۲۰۱۹ گلکسی نوت ۱۰ پلاس با نمایشگر ۶.۸ اینچی روانهی بازار شده است.
گلکسی نکسوس سامسونگ (۲۰۱۲) – تحول اندروید توسط گوگل

در سال ۲۰۱۲ گوگل اندروید را تا حد زیادی متحول کرد و مطابق معمول، این اندروید با یک گوشی جدید عرضه شد. گلکسی نکسوس سامسونگ نخستین گوشی هوشمندی بود که با اندروید ۴ موسوم به «بستنی حصیری» روانهی بازار شد و اندروید ۴ نسبت به نسخههای قبلی ظاهر بسیار جذابتری را به ارمغان آورد. از بین ویژگیهای جذاب این نسخه از اندروید میتوانیم به سیستم ناوبری موجود در رابط کاربری، هوم اسکرین بهتر، طراحی جذاب لاکاسکرین، پشتیبانی داخلی از اسکرینشات، تحول نوتیفیکیشنها، کیبورد بهتر و بسیاری از موارد دیگر اشاره کنیم.
گلکسی نکسوس اساسا ویترینی برای این نسخه اندروید بود. این گجت نخستین گوشی اندرویدی بود که دکمههای فیزیکی مربوط به ناوبری را کنار گذاشت و به لطف خمیده بودن نمایشگر از طراحی خاصی بهره میبرد. رزولوشن نمایشگر امولد آن هم ۷۲۰ p بود و پردازنده TI OMAP ۴۴۶۰ بهعنوان قلب تپنده این گوشی انجام وظیفه میکرد.
موتورولا موتو جی (۲۰۱۳) – ارائه کیفیت بالا علیرغم قیمت پایین

در اواخر ۲۰۱۳، موتورولا با معرفی گوشی موتو G نشان داد که حتی با قیمت پایین هم میتوان گوشی جذابی ارائه کرد و به همین خاطر گوشی مذکور یکی از مهمترین گوشیهای اندرویدی این دهه محسوب میشود. این گوشی ۱۷۹ دلاری به کاربران این وعده را میداد که تا چند بار میتوانند آپدیتهای مهم اندروید را دریافت کنند؛ مشخصهای که در آن زمان بسیار کمیاب محسوب میشد. این گوشی با اندروید ۴.۳ ارائه شد و در آخر اندروید ۵.۱ را هم دریافت کرد.
این گوشی مورد توجه زیادی قرار گرفت و تا همین الان هم گوشیهای سری موتو G طرفداران زیادی دارند. در هر صورت میتوان گفت که موتو G تأثیر زیادی بر گوشیهای جذاب مقرونبهصرفه داشته است. برای اولین بار، کاربران میتوانستند گوشی اندرویدی ارزانقیمتی را بخرند که تجربه کاربری مناسبی را ارائه میداد و در حال حاضر خوشبختانه میتوانیم به چندین گوشی اندرویدی مقرونبهصرفه اشاره کنیم که مشخصههای جذابی را به ارمغان میآورند.
وانپلاس وان (۲۰۱۴) – قاتل پرچمدار

در آوریل ۲۰۱۴، یک نام جدید در بازار گوشیهای هوشمند توجهات زیادی را جلب کرد. شرکت وانپلاس میخواست به نام مهمی در این بازار بدل شود و به همین خاطر گوشی قدرتمند و جذابی را با نصف قیمت گوشیهای مشابه معرفی کرد. وانپلاس وان ۲۹۹ دلار قیمت داشت و این در حالی است که پرچمدار مهم سامسونگ در آن زمان به نام گلکسی اس ۵ با قیمت ۶۴۹ دلار فروخته میشد. مشخصات سختافزاری این دو گوشی تا حد زیادی مشابه بود با این تفاوت وانپلاس وان به لطف رام CyanogenMod تجربه نرمافزاری جذابی را ارائه میداد و تا حدی مشابه اندروید خالص موجود در گوشیهای نکسوس بود.
به مرور زمان، این گوشی با وجود اینکه خریدن آن از طریق دریافت دعوتنامه امکانپذیر میشد، طرفداران زیادی پیدا کرد و وانپلاس نسل بعدی آن را توسعه داد. شرکت وانپلاس در عرض چند سال توانست به یکی از شاخصترین شرکتهای فعال در اکوسیستم اندروید بدل شود و این موفقیت با عرضه یکی از مهمترین گوشیهای اندرویدی این دهه آغاز شد.
اچتیسی وان ام ۷ (۲۰۱۳)، گلکسی اس ۶ (۲۰۱۵) – بهبود توانایی شرکتهای سازنده گوشیهای اندرویدی
HTC One M۷
در نیمه نخست این دهه، تقریبا تمام گوشیهای اندرویدی با بدنه پلاستیکی روانهی بازار میشدند، ولی به مرور زمان این رویکرد تغییر یافت. در سال ۲۰۱۳، گوشی HTC One M۷ با بدنه یکپارچه آلومینیومی جذاب مورد توجه زیادی قرار گرفت و میتوان گفت طراحی این گوشی مهمترین مشخصه آن محسوب میشد. همچنین میتوانیم به اسپیکرهای قدرتمند و بازطراحی رابط کاربری آن هم اشاره کنیم. این گوشی روی هم رفته یک محصول انقلابی محسوب نمیشد، اما طراحی آن سروصدای زیادی راه انداخت و تأثیر زیادی بر دیگر گوشیها داشت.
منبع: